36.

Stanęliśmy przy dobrze znanym klubie 'G-A-Y'. Lubiłam tutaj przychodzić z dziewczynami. Harry zaprowadził mnie do baru.

- co zamawiasz? - zapytał mnie szatyn.

- hmm, mojito - odpowiedziałam, posyłając mu przyjacielski uśmiech. Harry zamówił a ja postanowiłam iść do łazienki. Patrząc w lustro nawet sama siebie nie poznawałam. Czułam się obco we własnym ciele. Zmiana - to to czego potrzebuje. Wyszłam z pomieszczenia. Podeszłam do stolika w którym już siedział mój towarzysz. 

- twój drink

- dziękuje, mogę zadać ci pytanie?

- wal śmiało

- czemu tak na prawdę zaprosiłeś mnie tutaj?

- ciekawisz mnie

- jesteś jedyny

- a Hemmings?

- co z nim? - zapytałam. Zaczęłam się denerwować.

- chodziłaś z takim gangsterem?

- gangsterem? ja bym tak tego nie nazwała - odparłam - to gówniarz

- na prawdę? przemyca narkotyki, bierze udział w nielegalnych wyścigach, szukam tego, jak go nazwałaś 'gówniarza' od kilkunastu tygodni

- czyli chciałeś się ze mną spotkać aby dowiedzieć informacji?

- poniekąd, jednak gdy cie zobaczyłem na prawdę mi się spodobałaś

- to miłe, chętnie pomogę ci go dorwać 

- musimy cię trochę zmienić, zgadzasz się?

- tak

- na sto procent?

- na sto procent!

miesiąc później

Weszłam do mieszkania Harrego. Chłopak czekał już na mnie w swojej sypialni. Weszłam do pomieszczenia, a on podszedł do mnie i złożył na moich ustach namiętny pocałunek.

- mam coś dla ciebie-powiedział unosząc brwi.

- mam się bać? - spytałam a on pociągnął mnie ze sobą do garderoby. Przede mną ukazały się dwa rzędy broni każdego, możliwego kalibru. Byłam zdenerwowana co wyczuł i ścisnął moją dłoń. Wziął do ręki sporej wielkości pudełko i podał mi je. Gdy je otworzyłam ujrzałam mały pistolet, naboje oraz mały srebrny nóż. 

- po co mi to?

- do obrony, nigdy nie wiesz kogo spotkasz, a nie wybaczył bym sobie gdy by coś tobie stało

- kocham cię Harry

- ja ciebie też Jo

Povs Luke'a

Od kilku tygodni siedzę jak na szpilkach. Szuka mnie cała brytyjska policja do tego straciłem miłość swojego życie przez głupią zazdrość, idiota ze mnie. Muszę uciekać. Zebrałem wszystkie swoje rzeczy i wybiegłem z mojego apartamentu, wsiadłem w swoje czarne BMW i ruszyłem w stronę lotniska. Gdy dojechałem, drzwi mojego auta otworzyły się i wsiadła do niego piękna brunetka.  Nie ogarnąłem co się właśnie stało.

- co ty tu robisz?! - krzyknąłem

- siedzę - powiedziała nie okazując żadnych emocji

- ale czemu w moim samochodzie? - spytałem
- hmm.. a masz coś przeciwko? - Uśmięchnęła się arogancko.
- yy.. - zamurowało mnie. Tą piękną brunetką była Jo. Miała mocny, prowokacyjny makijaż, wysokie szpilki i kusą sukienke. - no tak jakby...
- nie wiem dlaczego, przecież kochasz mnie na zabój... Nieprawdaż? - Ironizowała.
- tak, zawsze Cie kochałem i nadal kocham
- A Susie?
- Susie miala tylko wzbudzic w tobie zazdrość
- Do prawdy?! - Była wyraźnie wkurzona. - Zawiode Cie. Nie wzbudziła we mnie zazdrości, tylko utwierdziłą mnie w przekonaniu, że kurwa na mnie nie zasługujesz!

Povs Jo

Spoliczkowałam go. A już chwilę później rzuciłam się na niego i zaczęłam całować. Nie mógł mi się oprzeć. Tak łatwo mi ulegał-jak zawsze. Chwilę potem już na nim leżałam i miałam w dłoni jego broń.
- A teraz dobrze się zastanów. - powiedziałam z siebie dumna. - Co chcesz mi powiedzieć.
- Zmieniłaś się Jo. - Patrzył nadal oszołomiony
- Ja się zmieniłam... Wiesz? Może to i prawda... Ale ty też się zmieniłeś i to bardzo. Myślę, że zasługuję teraz na odrobinę informacji... Powiedz mi... Czy na początku jak się poznaliśmy, zajmowałeś się już prochami?
- No nie, ale co to...
- Chwila, odpowiadaj tylko na moje pytania. - Przerwałam mu. -  A więc zacząłeś handel jak już byliśmy razem?
- Tak, ale co to ma do rzeczy?
- Cicho! mówiłam, że masz tylko odpowiadać.
- No dobrze
- A teraz mi powiedz, po co ci to było... Te prochy...
- Sam nie wiem Jo, po prostu dla zajęcia. A przy okazji trochę hajsu się nawinęło.
- Dla zajęcia?! Dla zajęcia?! A ja nie byłam dla Ciebie wystarczającym zajęciem? - Mówiłam przez łzy...- Nie wystarczały Ci spotkania ze mną?! I Ty mi mówisz, że mnie kochasz?
- Tak, Kocham Cię Jo..
- Milcz! - Wyciągnęłam telefon i zadzwoniłam po Harry'ego. Odebrał po dwóch sygnałach:
- Tak skarbie?
- Mam go. Jestem na lotnisku. - Mówiłam załamanym głosem. - Przyjedź czym prędzej.
- Coś się stało kochana? Płaczesz?
- Nie, no co ty - usmiechnełam się. - Przyjeżdzaj. - Rozłączyłam się.

35.

Gdy dotarłam do kawiarni Susie jeszcze tam nie było. Usiadłam więc przy wolnym stoliku, zamówiłam gorącą czekoladę i ciastko z karmelem.Czekając na zamówienie poczułam zmęczenie i oczy same mi się zamknęły. Po chwili poczułam na swojej szyi ciepły oddech, w głowie mi się kręciło od intensywnego zapachu męskich perfum-znajomego zapachu męskich perfum...Otworzyłam oczy i obejrzałam się za siebie. To był Luke. Na mój widok wyprostował się. Ubrany był w elegancką, białą koszule, marynarkę i ... dżinsowe spodnie (?!). Włosy miał starannie ułożone na żel, jego spojrzenie było nie do rozszyfrowania. W jego oczach widziałam jednocześnie smutek, radość, nadzieje i ekscytacje. Uśmiechał się, a ja już czułam, że muszę go przeprosić...Miałam ochotę rzucić mu się w ramiona i skraść słodki pocałunek. Lecz czułam, że to było by nieuczciwe w stosunku do niego... Cały czas zrywam z nim, a potem chce wrócić i wracam. O Boże... Jak on musi mnie kochać ze to wszystko znosi? Patrzyłam cały czas w jego oczy i nie mogłam przestać.
- No hejka - Suzie niespodziewanie się pojawiła. - Widzę, że na mnie już czekacie. - Uśmiechnęła się, podeszła do Luka i go ...pocałowała.
- Co ty robisz?! - Zapytałam zdziwiona.
- No jak to co? - Uśmiechnęła się. - Witam się z MOIM chłopakiem.
- Co?! - Spojrzałam pytająco na Luke'a. Ale on odpowiedział tylko zdruzgotanym spojrzeniem.
- No bo ja i Luke jesteśmy razem. - Odpowiedziała Suzie.
- A Logan?! A ja?!
- Z tego co się orientuję, to ty zerwałaś z Luke'iem - Spojrzała się na mnie jakby chciała się upewnić, że to prawda. - A ja i Logan nie jesteśmy już od miesiąca... Uganiał się po pijaku za jakimiś laskami, więc z nim skończyłam.
- Aha... - Byłam z lekka zdenerwowana. - Wiesz co jednak nie mam ochoty na zakupy. - Zostawiłam pieniądze za zamówienie i wyszłam z kawiarni.
Jeszcze nigdy nie czułam się tak upokorzona, tak oszukana... Zerwałam z chłopakiem, a on jeszcze tego samego dnia znalazł sobie inną, i to w dodatku moją przyjaciółkę... Szłam przed siebie, rozglądając się po wystawach. Nagle moje oczy ujrzały śliczną, miętową sukienkę. Natychmiast skręciłam do tego sklepu, poprosiłam o tą sukienkę i poszłam przymierzyć. Pasowała idealnie. Bez chwili zastanowienia zapłaciłam i wyszłam z nowym nabytkiem. Zanim wróciłam do domu dokupiłam do niej jeszcze czarne, ażurowe szpilki.
Do domu postanowiłam wrócić na pieszo, w końcu to tylko jakieś dwa kilometry.
Po męczącym spacerze wzięłam szybki prysznic i zorientowałam się, że jest już 7. Szybko wysuszyłam włosy i ubrałam się w dzisiejszy zakup. Zrobiłam szybki makijaż, odziałam szpilki i byłam już gotowa. Wybiła 8 i ktoś zadzwonił do moich drzwi, oczywiste było, że to Harry. Szybko zbiegłam po schodach i otworzyłam mu drzwi.
- Gotowa?
- Gotowa. - Uśmiechnęłam się.
- W drogę?
- W drogę. - Odpowiedziałam. Dał mi kask, wsiadłam i ruszyliśmy.
Jechał na prawdę szybko, a ja stwierdziłam, że zakochałam się w tej maszynie. Zapach benzyny mi nie przeszkadzał, a wręcz ekscytował. Miałam dreszcze, ale wiedziałam, że jestem bezpieczna. Czułam ciepło Harry'ego i odpowiadało mi to. Czułam, że się zakochałam... po raz kolejny.

34.

Pov's Jo

Weszłam do domu po długim wyczerpującym biegu. Rozebrałam się z płaszcza oraz butów i poszłam do kuchni. Czekało tam na mnie przygotowane wcześniej przez mamę śniadanie. Wzięłam szklankę oraz przygotowałam sobie kawę i siadłam przy stole. W tym samym czasie napisałam sms'a do Susie.

"Masz dziś czas na jakieś zakupy? x"

Po chwili dostałam odpowiedz.

"Dla ciebie tak. Galeria, 15, nasza ulubiona kawiarnia xx"

Dokończyłam pyszne śniadanie oraz udałam się pod prysznic. Wzięłam długą, odprężającą kąpiel oraz ubrałam się w moje ulubię dżinsy i luźną koszulkę. Byłam prawie gotowa gdy ktoś zadzwonił do drzwi, niechętnie zeszłam na dół by otworzyć. To kogo ujrzałam za drzwiami zdziwiło.
- Harry? - powiedziałam niepewnie - co t-ty tutaj robisz? - spytałam.
- Witaj, chciałem wyrwać cię na jakąś kawę - powiedział pewnie opierając się o framugę drzwi frontowych.
- Skąd masz mój adres? - spytałam, ignorując co powiedział.
- Oh, to moja słodka tajemnica - powiedział ukazując swoje dołeczki w policzkach - wracając, masz dzisiaj czas? - spytał.
- Umówiłam się z Susie...
- Nie szkodzi, możemy umówić się wieczorem - odparł.
- Na kawę? Chyba będzie za późno..
- Na drinka. Pasuje ci o 8?
- Ta-tak - powiedziałam zmieszana.
- Widzimy się wieczorem - powiedział, odwracając się na pięcie. Wsiadł na swój motor oraz odjechał z piskiem opon. Ja zszokowana wróciłam do domu oraz dokończyłam się szykować. Niedługo po tym znów usłyszałam dzwonek.
- Kogo tutaj niesie - westchnęłam. Otworzyłam ponownie drzwi.
- Witaj księżniczko. Stęskniłaś się? - zapytał Luke.
- Nie - odparłam i chciałam zamknąć drzwi jednak mi w tym przeszkodził.
- Hej - przytrzymał drzwi bym nie mogła ich zamknąć - przecież zawsze się kłócimy..
- No własnie. Nie chce tego ciągnąć.
- Słucham? Zrywasz ze mną? Znowu?!
- Tak.
- Wrócisz do mnie jeszcze dziś...
- Nie bądź taki pewny. Skończyłam z tobą oraz z tym wszystkim. Przyprawiasz mnie o bół głowy.
- Kochanie..
- Castervill...
- Co z nim?
- Chciałi mnie przez ciebie zabić, do tego zabili Ashtona, zostawiłeś mnie na pastwę losu w ciemnym lesie. Ciesz się że Harry mnie przywiózł.
- Harry! To przez tego dupka ze mną zrywasz.
- Co ty gadasz do cholery?
- Też będziesz się z nim prowadzać, a proszę bardzo.
- Widzę że się zrozumieliśmy. I radze ci nie przychodzić tutaj już nigdy więcej - powiedziałam a ten tylko zmierzył mnie wzrokiem pełnym złości i wsiadł do swojego wozu.Nim się obejrzałam musiałam już  musiałam iść na przestanek by nie spóźnić się na autobus.

33.

Zarumieniłam się. Patrzył na mnie intensywnie, wprowadzając w zakłopotanie.
- Nie, nie ma - Powiedział, rozłączając się.
- Czemu to zrobiłeś...
- Kto to był?
- Kolega. Co cię to obchodzi, to przecież ty zostawiłeś mnie w tym cholernie ciemnym lesie.
- Sama chciałaś! - Krzyknął.
- Ugh. Ale z ciebie palant!
- Kochasz mnie co?
- Nie!
- Księżniczko...
- Spierdalaj - wyszłam trzaskając drzwiami. Co za debil. Harry to tylko mój kolega, do tego nowo poznany nie wiem o co chodzi temu idiocie. Szłam szybkim krokiem. Postanowiłam zadzwonić do Mi.
- Halo? - powiedziała zaspanym głosem.
- Mam problem - powiedziałam.
- No mów.
- Luke to idiota...
- Wspominałaś o tym fakcie.
- Przyjdź do mnie nie chce mi się gadać przez telefon.
- Zaraz będę.
Weszłam do domu zostawiając kluczę na stoliku i poszłam na górę. Postanowiłam wziąć prysznic by zapomnieć o tej sprawie. Nie zajęło to długo, gdy nagle pojawiła się Mia. Wyszłam spod prysznica szybko się wytarłam, założyłam luźny t-shirt i dresy.
- Jo jesteś tam?
- Tak, już schodzę - powiedziałam zbiegając ze schodów. Przytuliłam przyjaciółkę.


Pov's Luke'a

- Ale ona mnie wkurza - powiedziałem wchodząc na siłownie wraz z chłopakami. Jak mogła mi tak powiedzieć? Raz mnie kocha a raz nie.
- Znów się pokłóciliście? - powiedział Calum.
- Wkurwia mnie. Tyle. - odrzekłem. On tylko westchnął

32.

*pov's Luke*
Jo nie odzywała sie od kąd zostawiłem ją samą w lesie. Mam wyrzuty sumienia, może nie powinniem jej tak zostawiać. A co jeśli cos sie jej stało? Nigdy bym sobie tego nie wybaczył, NIGDY. Muszę sie z nią skontaktować, przeprosić. Jade.
Wziąl kluczyki i pobiegł do auta. Ruszył z piskiem kół.

*pov's Harry*
Ach ta Jo... Co to jest za dziewczyna... Jej sylwetka, oczy, spobób w jaki sie usmiecha. Nie musiala robic nic szczególnego zebym sie w niej zauroczyl. Nic dziwnego ze ma chlopaka. Szkoda, wielka szkoda, może by coś z tego bylo. Przynajmniej dala mi swoj numer. Ciekawe czemu była sama w środku lasu.. Czemu nie zadzwonila po swojego chlopaka... Moze sie z nim poklucila. Moze mam jakies szanse.
Dala mi swoj numer, to jest jasny znak ze mam szanse. Własnie, moze zadzwonie... A moze nie bede jej sie narzucal... Sam nie wiem co robic...

*pov's Jo*
Harry mnie urzekł swym uśmiechem, umieśnionym ciałem , całokształtem. Ależ to jest ciacho...
O czym ja wogóle myśle? Przeciez mam Luke'a... Jestem jego dziewczyną.
Nagle uslyszalam hałasy na dworze. Wyjrzalam przez okno, a tam Luke niczym w komedii romantycznej rzuca czyms w moje okno. Uśmiechnęłam sie.
-Jo! Zejdz do mnie!
-A nie mozesz ty wejsc? Jak cywilizowany czlowiek przez drzwi...
-Wtedy nie bylo by tego efektu. - Uśmiechnąl sie .
-No dobrze - Odpowiedzialam uśmiechem i zeszlam na dol.
Przytuliłam go , a on mnie pocalowal i zacząl przepraszac za to ze mnie dzis zostawil. Rozmawialismy wtuleni w swoje ramiona, az w pewnym momencie zadzwonil mi telefon. Pozwolilam Luke'owi odebrać. Włączył na głośnomówiący.
- Halo, Jo? - Odezwal sie ktos męskim glosem.
Luke uciszyl mnie przystawiając mi palec do ust.
- A kto mówi? - Zapytał Luke.
- Przepraszam, to chyba pomył..
- Nie pomyłka, kto mówi? - Przerwal mu Luke
- Harry
Zachlystnelam sie sliną, Luke sie na mnie spojrzal pytająco.